می رسد روزی که بی نان ببخشید بی هم میشویم یک به یک از گشنگی کم میشویم ببخشید یک به یک از جمع هم کم میشویم می رسد روزی که ما در خاطرات موجب خندیدن وغم میشویم گاه گاهی یاد ما کن ای رفیق می رسد روزی که بی نان همچنان ببخشیدبی هم میشویم ممنون از ودود جان(ودود لرستانی ) که با پیشنهاد جذابش( نان پزی) باعث شد دوباره کودک درونم استارت بخوره و از پارکینگ سر پوشیده، زشته، بده، عیبه،خجالت بکش، بزنه بیرون، قشنگ کودک درونم خاک گرفته است تو فیلمم معلومه زحمت فیلمبرداری رو هم خودش کشید رابی جانم( رابعه اسکویی) ممنون بابت جمع کردن دوستای قدیمی دور هم