در مسابقات جام‌جهانی ‎هندبال بانوان، ‎تیم ملی دختران ما که برای اولین بار ، بدون هیچ دیدار تدارکاتی ، و البته هیچ بودجه ای ، با رفتن به ‎جام جهانی ، تاریخ‌سازی کرده، با نروژ (بهترین تیم هندبال جهان) بازی کرد و با نتیجه ۴١-٩ شکست خورد.
علیرغم شکست سنگین تا دقیقه آخر بازی جنگیدند.
اما داستان به اینجا ختم نشد. ‏بازی تموم شد.تیم نروژ مشغول شادی بود. هنوز بازیکن‌ها در زمین بودن که از بلندگوی ورزشگاه بهترین بازیکن زمین انتخاب شد: ‎
فاطمه خلیلی بهفر دروازه‌بان ایران. ‏این درحالی بود که همه منتظر بودن تا بهترین بازیکن زمین، از تیم فوق‌العاده قوی نروژ باشه.
اما فاطمه خلیلی انتخاب شد. نِشست.اشک ریخت.هم‌تیمی‌های فاطمه اشک ریختند. این اشک، اشک دخترانی بود که می بایست جایگاه خیلی خیلی بالاتری می داشتند.‏
بازیکنان نروژ که تا چند دقیقه قبل بیخیال دختران ما، مشغول شادی و در باد پیروزی بودند،
انگار تازه متوجه شدند که با شایسته ترین بانوان جهان، بازی داشتند. بانوان نروژ شادی پیروزی رو فراموش کردند و اشک ریختند.‏
تمام تماشاچی‌های ورزشگاه که اکثرا نروژی و اسپانیایی بودند ایستادند، تشویق کردند، و اشک ریختند.
و لحظات زیبایی را خلق کردند . تمام بازیکنان نروژ دور دختران ما حلقه زدند تا با این شیرزنان خسته‌از‌محدودیت‌ها، عکس یادگاری بگیرند. به افتخار تک تک دختران قدرتمند سرزمینم...