ترانه‌ی دایه دایه جهانی شد!

یونسکو ترانه «دایه دایه» را به عنوان «زیباترین آهنگ جنگ و رزمی یک کشور» ثبت کرد

زمانی که اقوام لُر توسط نیروهای اشغالگر روس یا بعد از آن توسط رضاخان و به دستور فرماندهان انگلیسی سرکوب می‌شدند و این ترانه را برای اتحاد و تقویت روحیه سلحشوری در دفاع از ایران خوانده شده است. 

سپهبد امیراحمدی از جنایتکارانی بود که هزاران لر را قتل‌عام کرد. زنان را به اسارت گرفته و حتی جواهرات را از گوششان می‌کشیدند.

قمر الملوک وزیری، خواننده مشهور، خاطره‌ای دارد که می‌گوید روزی در بحبوحه‌ی جنگ‌ها مرا به لرستان بردند تا در جشنی مقابل اینها بخوانم. پس از پایان جشن سپهبد امیراحمدی گوشواره‌ای به من هدیه داد!

در ماشین که برمی‌گشتم به گوشواره نگاه کردم و دیدم تکه‌ای از لاله‌ی گوش در آن باقی مانده! فهمیدم از گوش زنان مبارزان لر کشیده‌اند.

همانجا ماشین را نگه داشتم و آن را به یک فقیر بخشیدم. 

دایه دایه وقت جنگه ... وقت دوستی با تفنگه...قطار فشنگ بالای سرم پر از فشنگه...